Met mijn beste vrienden uit eten...

november 2011

Op deze foto zie je rechts (in het zwart gekleed) Carla. Een bijzondere vrouw die al 14 jaar alleen woonde met haar 14 jarige Bouvier Boris. In 2007 kreeg ze ineens te horen dat ze nog 3 maanden te leven had.

Lees verder

Ze kon het niet geloven. Ze gaf al haar geld weg aan vrienden en familieleden...die niet meer van zich lieten horen toen ze bleef leven.

Leeft nu van de voedselbank en krijgt steeds meer schulden. Intussen heeft ze 130 (!) chemo's achter de rug. Ondanks dat zagen we ze nog steeds een volslanke, goedlachse dame. Die met de mentaliteit van Hup: aanpakken! nog steeds zonder hulp thuis woonde, omringd door honden en vaak katten."'Zolang ik mijn smaak maar houdt, want lekker eten is het enige waar ik nog écht van kan genieten" zei ze tegen me. En van mijn lieve Boris natuurlijk!

Maar helaas: de laatste CT-scan was onverbiddelijk. De dokters vertelden: je moet denken in weken...
Gelukkig had ze nog twee trouwe vriendinnen en wat nieuwe lieve mensen om haar heen. Zij trokken weer aan de bel toen Carla Boris in moest laten slapen en zelf hard achteruit ging. Er werd door hartsvriendin Hedwig een avondje theater en een persoonlijke ontmoeting met André van Duin voor haar geregeld om haar weer te laten lachen. En Hartsdromen bood aan om Carla op 4 november 2011, haar 54e verjaardag, met haar vrienden uitgebreid mee uit eten te nemen. Zodat ze zich écht jarig zou voelen. Maar je komt niet met zo'n grote limousine de straat in rijden hé, want dan schaam ik me dood hoor!! zei ze tegen me. Maar de oude Bentley die voor haar klaarstond vond ze prachtig.

Restaurant Martinus in het van der Valk Hotel Eindhoven deed de rest: Carla genoot vooral van de wildgerechten die ze haar serveerden. En toen we haar naar huis brachten, klonk het nog steeds strijdbaar vanaf de achterbank van de Bentley: Ik ga niet hoor, ik vertik het!

Op 30 december 2011 liet Carla het leven uiteindelijk toch los om weer bij haar dierbare honden en katten te zijn.

Zoals dromenvangster Rachel van der Greef zou zeggen: Luister en huiver!

februari 2011

Na 9 maanden slopen, hakken, breken en dus vooral: puin ruimen was de 150 jaar oude boerderij die Anita (39) en haar man kochten grotendeels waar ze van gedroomd hadden.

Lees verder

In september 2010 trokken ze erin en kon Anita beginnen aan wat ze het liefste deed: alles in oude stijl inrichten met alle verzamelde spulletjes voor hun droomhuis. Hun 6 jarige dochtertje schreef al 2 jaar in haar vriendenboekjes als grootste wens: NAAR DISNEY! Maar haar ouders vonden haar nog wat te jong, en eerst maar eens verhuizen. Maar Anita was steeds zo moe, misselijk... verhuisstress misschien? De dokter kwam met een KEIHARD feit: zonder acute chemobehandelingen gaf hij haar nog enige weken...

Anita en haar man zijn nuchtere mensen. Ze begon meteen aan een doos met 'herinneringen-aan-mama', en zei tegen haar man: naast me op de bank gaan zitten heeft geen zin. Bouw het huis maar af, dat geeft me rust... en dan kan ik er nog zo lang mogelijk van genieten. Dus met de moed der wanhoop gooide hij er nog een schepje bovenop en Maartje schreef: dat mama weer beter wordt.....

En toen, tegen Oud en Nieuw, stabiliseerde de conditie van Anita zich, en kwam er weer wat hoop! Tijd voor Hartsdromen.nl om er op de thee te gaan in de gezellige boerenwoonkeuken. Niet omdat er een financieel probleem was om een vakantie naar Disneyland Parijs te regelen, maar emotioneel des te meer. Daar vertelde Anita over haar andere droom: haar winkeltje. Anita is namelijk verslaafd aan het verzamelen van oude spulletjes. Brocante, emaille, tin, oude gebruiksvoorwerpen, serviezen: het is haar lust en haar leven, om daar dagelijks via internet in te handelen. Ze liet me een kale ruimte zien, waar tot aan de nok toe dozen en kisten stonden opgestapeld. Het kost een gezond mens al veel energie om bestelde spulletjes te vinden zei ze, dus als haar winkeltje nu eens af was met planken en kasten... Haar moeder had de rood-wit geblokte gordijntjes al klaar!

Op 7 februari vertrokken ze voor 4 dagen naar Disney. Pascal had toen de rest van het huis af en net een begin gemaakt met het winkeltje. Zodra we terug zijn ga ik nog een paar dagen hard werken en dan is het af, vertelde hij me vlak voor vertrek. DAT had hij gedroomd... want we hadden allang diverse familieleden stand-by staan die direct begonnen met timmeren, zagen, schilderen en poetsen! Op 10 februari zou de moeder van Anita ze ophalen van het station, maar als eerste verrassing stond er een witte limousine voor ze klaar. Voor een droomeinde van deze reis, omdat jullie alles uiteindelijk zelf betaald hebben, werd als uitleg gegeven...

Maar het echte droomeinde kwam natuurlijk pas thuis. Daar stond het hele 'dreamteam' glimmend van (terechte!) trots en blijdschap op Anita te wachten. Ze hoefde alleen nog maar het lintje door te knippen voor de deur :-)

Naast alle meewerkende familieleden bedanken we hierbij Bouwbedrijf Hobbelen en Bloemboetiek De Koning uit Schijndel en Limomij uit Den Bosch voor hun spontane bijdrage aan deze hartsdroom.

Anita heeft nog tot november 2011 van haar winkeltje kunnen genieten.

Pagina's

Titel: 

In 2014 en 2015 vervulden wij vrijwillig 25 laatste dromen per jaar. Steeds minder mensen willen publiciteit en dat respecteren wij. U vindt hier en onder onze YouTube-knop dus wat voorbeelden van dromen en projecten uit voorgaande jaren.

Toch onze recent vervulde dromen zien?
Dankzij Uitgeverij Nolin BV verschijnt sinds 2014 2x per jaar ons eigen tijdschrift:
't Hartsdroomgevoel! met actuele infomatie over onze vereniging. U bent van HARTE welkom om dit te bestellen bij ons, voor meer hartverwarmende en ontroerende laatste droomverhalen!